Stanowisko AI wobec kary śmierci
AI jest przeciwna karze śmierci we wszystkich przypadkach. Stosowania kary śmierci nie da się pogodzić z prawem do życia. Kara śmierci jest nieludzka i poniżająca. Kara śmierci jest symptomem kultury przemocy, a nie odpowiedzią na nią.
W przypadku pomyłki, nie może być ona skorygowana (o ich ilości może świadczyć ilość uniewinnień osób oczekujących na wykonanie wyroku w USA – od 1977 roku wypuszczono tam 129 osób).
Przyglądając się karze śmierci na świecie widzimy, jak orzeka się ją wobec obcych, innych (w Arabii Saudyjskiej i innych krajach regionu, gdzie rodzina zmarłego może ułaskawić skazanego, duża część straconych to cudzoziemcy – Saudyjczycy są zwykle ułaskawiani) i biednych (w USA w przypadku obrony z urzędu kilakkrotnie częściej orzekana jest kara śmierci).
Zasięg stosowania kary śmierci na świecie
Odchodzenie od kary śmierci jest stałym, globalnym trendem. W 1977 roku, kiedy Amnesty rozpoczęła kampanię przeciwko karze śmierci, tylko 16 krajów już nie miało jej w swoich systemach prawnych. Obecnie jest ich 90. Razem z krajami, które bardzo długo już jej nie stosują, liczba państw wolnych do kary śmierci wynosi 137. 60 krajów wciąż ją stosuje, aczkolwiek w zeszłym roku Amnesty stwierdziła przypadki wykonania egzekucji tylko w 24 krajach. Łącznie stwierdziliśmy ich 1252.
Najwięcej egzekucji znanych Amnesty miało miejsce w Chinach – 470, aczkolwiek szacunki mówią o znacznie wyższej liczbie – 6000. Obydwie te liczby są niższe niż w poprzednich latach. Iran dokonał egzekucji 317 osób, Arabia Saudyjska – 143, Pakistan – 135, USA – 42. 3 kraje dopuściły się egzekucji na osobach, które były dziećmi w momencie popełniania zarzucanych im przestępstw (Jemen, Iran, Pakistan). W Europie jedynym krajem, który stosuje karę śmierci, jest Białoruś.
Coraz aktywniejsze w działaniach przeciwko karze śmierci są organizacje rodzin ofiar zabójstw. W USA organizacja Murder Victims’ Families for Reconciliation (Rodziny Ofiar Morderstw na rzecz Pojednania) skupia osoby, które niech chcą, aby pomnikiem upamiętniającym śmierć ich bliskich była kolejna śmierć.
Cele kampanii:
- Przedłużyć obowiązujące obecnie, uchwalone przez ONZ roczne moratorium na wykonywanie wyroków śmierci na świecie również na 2009 rok. Jego przyjęcie w zeszłym roku to duże zwycięstwo – poprzednio podobne wysiłki nie przynosiły sukcesów.
- Pomóc dwóm konkretnym osobom:
a) Delara Darabi, Iran: Młoda malarka i poetka. Skazana w niesprawiedliwym procesie za przestępstwo, które popełniono, gdy miała mniej niż 18 lat. Według doniesień, początkowo przyznała się do zabójstwa, aby chronić swojego przyjaciela, ale potem wycofała swoje zeznania. W styczniu 2007 próbowała popełnić samobójstwo.
b) Okunishi Masaru, Japonia: od 1972 roku oczekuje na wykonanie kary śmierci za otrucie pięciu osób w 1961 roku. Według doniesień, przyznał się do tego podczas tortur na policji, kiedy był przesłuchiwany bez dostępu do prawnika. Później wycofał swoje zeznania. Okunishi Masaru ma obecnie 81 lat i spędza 36. rok w celi śmierci. Wyczerpał wszystkie możliwe sposoby apelacji. W Japonii skazani na śmierć i ich rodziny nie są uprzedzani o zbliżającej się egzekucji – Okunishi Masaru może być stracony każdego dnia.
A osoby, które wciąż uparcie są za karą śmierci. Zawsze istnieje prawdopodobieństwo, że ktoś jest niewinnie skazany. Co wtedy, kiedy Ty także znajdziesz się przypadkowo na miejscu zbrodni. Jednak sprawy tak się potoczą, ze nie będziesz mieć żadnego alibi…
