Czym Powszechna Deklaracja Praw Człowieka jest DLA CIEBIE?

Na maratonie, prócz pisania listów, chcieliśmy uświadomić sobie istotę Deklaracji. Czy jest to tylko zwykły dokument? Tak mało o nim wiemy, a już na pewno nikt nie myśli o nim w kontekście swojej wolności. Może jednak warto? Oto kilka odpowiedzi, które padły podczas maratonu: czym jest Deklaracja dla mnie?

“Deklaracja Praw Człowieka jest gwarancją wolnego życia dla mnie i moich najbliższych.”

” Deklaracja Praw Człowieka jest dokumentem, który ustanowił nową jakość życia dla wszystkich ludzi na świecie. Jest punktem odniesienia dla tych, którzy prowadzą ciągłą walkę o prawa człowieka. Stanowi cel dla tych, którzy ponoszą ofiarę w imię wolności.  Deklaracja przypomina człowiekowi, że nikt nie stoi ponad prawem, ale zawsze przyjdzie czas na odpowiedzialność. Deklaracja to obietnica życia w lepszym świecie. To ideał, do którego zmierza ludzkość.”

“Deklaracja Praw Człowieka jest gwarancją równego traktowania wszystkich ludzi na świecie.”

“Jest Dobrem, które broni. Bezwzględnym i obiektywnym. Gwarantuje podstawowe prawa, broni odwiecznych praw bez względu na rasę, wyznanie, czy przekonania i poglądy. Bezpieczne schronienie.”

“Uważam, że jest to zbiór podstawowych praw, które przysługują każdemu człowiekowi na świecie. Są to niezbywalne prawa, które każdy kraj na świecie powinien respektować. Jednak jest to tylko deklaracja, więc nie ma sposobów, by egzekwować respektowanie tych praw na świecie.”

“Deklaracja Praw Człowieka- kwintesencja świadomości istnienia.”

“Jest ustawą, która przestrzegana, gwarantuje fundamenty dla stworzenia szczęśliwego społeczeństwa.”

I stało się!

 

W dniach 13-14 grudnia 2008 roku  odbył się w po raz drugi już w Ostrołęce Międzynarodowy Maraton Pisania Listów. Walcząc ze zmęczeniem, pisaliśmy przez całą dobę w Muzeum Kultury Kurpiowskiej listy w obronie więźniów sumienia z całego świata. W Polsce była to 9akcja tego typu.

Wynik osiągnęliśmy całkiem niezły, dzięki mieszkańcom naszego miasta, ale także przyjaciół z Makowa Mazowieckiego, Piątku, Łodzi oraz Kutna. Napisaliśmy w sumie przeszło 260 listów.

Tematem przewodnim tegorocznego maratonu było 60-lecie podpisania Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela ONZ. Pisaliśmy w sześciu sprawach do Meksyku, Erytrei, Rosji, Wenezueli, Kambodży oraz Mołdawii , apelując o zachowanie podstawowych wolności obywatelskich i wspierając walkę ludzi o ich fundamentalne prawa.

Pisać zaczęliśmy w sobotę o 12, pierwsi goście pojawili się niedługo po rozpoczęciu akcji. Pełni optymizmu szybko powiększaliśmy stos napisanych listów. Dziedziniec muzeum zaczął pustoszeć wieczorem, z czego skwapliwie skorzystaliśmy, by przygotować się do przetrwania nocy. Mieliśmy do tego czasu ponad 160 listów, mimo czego grupa pięciorga śmiałków (jak wielu innych sympatyków Amnesty International w innych miastach w Polsce i na świecie), w prawicy dzierżąc długopis, w drugiej dłoni kubek kawy, poczęła sposobić się do walki z potrzebą snu, by pokazać, że nie są obojętni na los ludzi, których prawa są łamane. Znaczącą część listów napisaliśmy właśnie w nocy. Rankiem następnego dnia zawitało do nas jeszcze kilkanaście osób, które swoim wkładem także powiększyły stos wiadomości do wysłania.  Świadomi, że nie próżnowaliśmy, w niedzielne południe spokojnie zakończyliśmy maraton. W sumie w całej Polsce napisano niemalże 80 tys.  listów, a na świecie aż 323 tys.

Frekwencja na maratonie określona być więc może jako zadowalająca. Cieszy fakt, że akcja nie przeszła bez echa.  Z drugiej strony zaskoczyła nas tak niewielka liczba ostrołęckich pedagogów i nauczycieli oraz brak przedstawicieli władz miasta,  zaproszonych na maraton.

Dziękujemy wszystkim, którzy pisali z nami, za wsparcie, a także pracownikom Muzeum Kultury Kurpiowskiej za pomoc w przeprowadzeniu maratonu.